Over mij

Na mijn opleiding tot onderwijsgevende ben ik lang werkzaam geweest als hoofdleidster in het basisonderwijs in Dalfsen, Helmond en Nijmegen. Als vervolg op deze onderwijsloopbaan volgde ik de opleiding tot lerares in het modevak bij het Instituut Cuppens-Geurs te Tilburg en behaalde in juni 1995 mijn diploma.

Persoonlijke aandacht vind ik erg belangrijk. Individuele begeleiding in kleine groepjes en deskundige uitleg zijn de kwaliteiten die ik tijdens de lessen en bijeenkomsten centraal stel. Vanuit mijn onderwijservaring kom ik tot een verantwoorde opbouw van de lessen, afgestemd op de mogelijkheden van de individuele cursisten.


Lees wat Cursisten zeggen over Ineke

Mijn naaicarrière

Mijn naaicarrière begon zo’n 25 jaar geleden. Eigenlijk gaat de ambitie om te gaan naaien veel verder terug. Zolang als ik me kan herinneren, maakte mijn moeder kleding voor mij. Als ik dan iets nieuws wilde hebben, moest ik zelf het patroon met een gekleurde stift overtrekken op het patroonblad om het vervolgens over te nemen op patroontekenpapier. Mijn moeder deed de rest.

Heel wat jaren later, zo begin jaren ’90 wilde ik ook zelf iets gaan maken. Wel stof gekocht, maar het maken kwam er niet echt van. Toen wij in 1993 naar Duiven verhuisden, heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik op naailes gegaan; eerst in het buurtcentrum. Daar waren geen naaimachines aanwezig, dus daar ging ik met mijn naaimachine, mijn naaidoos en mijn stofje op weg naar de naailes. Al snel kwam ik erachter dat de lerares mij bepaalde dingen niet kon leren en dat ik zelf bezig was met anderen helpen. Tijd voor een stapje verder.

Mijn zoektocht eindigde bij Ineke Levelink, toen nog aan de Goudreinette. Er was een groot voordeel. Ik hoefde mijn machine niet meer mee te nemen en er was een lockmachine! Van Ineke leerde ik de fijne kneepjes van het vak. Al snel stond ik erom bekend dat ik elke week met een nieuw project begon. Later veranderde dat, zeker toen de kinderen kwamen. Ook mijn kinderen moesten eraan geloven: zelfgemaakte kleren. Tot op heden hebben ze daar geen probleem mee. Mijn beide meiden hebben net zoals zoveel mensen niet de standaardmaten. Ze zijn slank en vrij lang. Dit betekende meestal de maat die bij hun lengte paste, maar met een taillewijdte van een paar maten kleiner. Steeds weer aanpassen…

Ineke gaf niet alleen naailes, maar ook patroontekenen. Om me heen zag ik mensen die met de opleiding begonnen. Zo af en toe keek ik mee, maar ik vond het allemaal veel te moeilijk. Op een gegeven moment toch maar een start gemaakt met de basisopleiding van Cuppens-Geurs. Ik zou begeleid worden door een stagiaire. Ik bleef worstelen, begreep het niet en verloor eigenlijk mijn enthousiasme voor naaien. Al met al heb ik de opleiding één naaiseizoen gevolgd, echter zonder resultaat. Dus: gewoon weer op de oude manier naaien met patronen uit de Burda of de Knip.

Tamara in haar galajurk

Tsja en dan worden de dochters groter en komt er een Prom in zicht. Voor onze oudste dochter bestelde ik een Italiaans patroon. Samen met Ineke heb ik het patroon aangepast, want ja, onze dochter was wel wat groter dan de gemiddelde Italiaan en haar bovenlichaam was iets langer. Eerst netjes een proefmodel gemaakt en aangepast. Volgens Ineke toch een reden om het patroontekenen weer op te pakken. Ik bleef eigenwijs en ging gewoon door met naaien uit de bladen. Het eindresultaat: de jurk mocht er wezen. Heel veel complimenten gehad.

Nu vier jaar later was de jongste dochter aan de beurt. Ook haar Prom stond voor de deur. Ineke bleef er maar op hameren dat ik nu toch echt zelf het patroon voor de jurk moest tekenen. Met de ervaring vanuit het verleden bleef ik tegenspartelen. Ineke, zou Ineke niet zijn; ze haalde me over. Ik ging de jurk zelf tekenen, maar dan op basis van de nieuwe methode Rundschau. Dochterlief moest eraan geloven! Maat nemen, op schaal een basisjurk maken en vervolgens op ware grootte. Het paslijfje genaaid en hier en daar werd het patroon van de basisjurk nog wat bijgeschaafd.

Nadine in haar galajurk

Onze jongste dochter had in de winkel al een jurk gezien en die jurk moest het worden! De jurk in de winkel had een te diep decolleté en zat achter bij haar rug veel te ruim. Met een foto van de jurk in de hand naar Ineke. Dit moest het worden! Een aantal weken, samen met Ineke -proberen en aanpassen – van het basispatroon de uiteindelijke jurk gemaakt. De proefjurk voldeed nog niet helemaal, omdat de rok uit meerdere rokdelen bestond en dat was ook niet zo bij de originele jurk. Dus: het patroon moest aangepast worden. Uiteindelijk is het gelukt! Nu was het aan mij om de jurk van de definitieve stof te maken en ik moet zeggen: het resultaat mag er zijn.

Nu na dit experiment ga ik heel voorzichtig verder op het pad van patroontekenen en kijken of ik voor de oudste dochter ook een basisjurk, basisblouse en basisbroek kan maken, helemaal op haar maat! Wat ik hier eigenlijk mee wil zeggen is: mijn tegenzin was heel groot om te gaan patroontekenen. Ik had er geen vertrouwen meer in. Ik bleef volhouden dat ik het niet kon. Maar nu kan ik zeggen: iedereen die goed kan lezen en kan naaien, kan met wat hulp en de methode van Rundschau zeker patronen op maat maken.

– Vrougje Fikke –